صادق ( 1332 ) رحمت اللّه صادقى ، كه تخلّص « صادق » را براى شعر خود برگزيده است ، فرزند قاسم ، در سال 1332 هجرى شمسى در بخش اسفرورين از توابع شهرستان قزوين تولّد يافت و تحصيلات مقدماتى را در همان زادگاهش به انجام رسانيد . صادقى در سال 1345 به شهرستان قم مهاجرت كرد و در اين شهر رحل اقامت افكند و از سال 1355 در سلك مدّاحان اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السّلام درآمد و افتخار ذاكرى ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام را يافت و ازاين‌روى در جلسات مجمع مدّاحان اين شهر شركت كرد و از روح معنوى جلسات بهره‌مند گرديد ؛ به‌خصوص از راهنمايىهاى شاعر گرانمايه آقاى محمّد على مجاهدى ( پروانه ) كسب فيض كرد . صادقى در سال 1362 به مكّهء معظّمه مشرّف شد . خود دربارهء سفر حجّ و آغاز شاعرى خود چنين مىگويد : « در اين سفر انقلاب روحى عجيبى در من پيدا شد . در يكى از شب‌ها حضرت فاطمهء زهرا سلام اللّه عليها را در خواب ديدم ، درحالىكه آن حضرت در بستر نقاهت بودند . از ايشان طلب سعادت دنيا و آخرت كردم و همچنين استمداد نمودم كه قريحهء شعر در من پديد آيد تا خدمتگزار اهل بيت باشم . از همان زمان در مدينه شروع به شعر گفتن كردم و نخستين غزلى كه ساختم براى حضرت زهرا عليها السّلام بود ، بدين مطلع : نيش مسمار اگر لب به سخن وا مىكرد * آنچه آمد به سر فاطمه ، افشا مىكرد